Chapter 63 of 129
LII.
The Carmina of Caius Valerius Catullus · Gaius Valerius Catullus
LII.
Quid est, Catulle? quid moraris emori? Sella in curuli struma Nonius sedet, Per consulatum peierat Vatinius: Quid est, Catulle? quid moraris emori?
LII.
CATULLUS TO HIMSELF.
What is't, Catullus? Why delay to out die? That Wen hight Nonius sits in curule chair, For Consulship Vatinius false doth swear; What is't, Catullus? Why delay to out die?
Prithee Catullus, why delay thine death? Nonius the tumour is seated in the curule chair, Vatinius forswears himself for consul's rank: prithee Catullus, why delay thine death?
LIII.
Risi nescioquem modo e corona, Qui, cum mirifice Vatiniana Meus crimina Calvos explicasset, Admirans ait haec manusque tollens, 'Di magni, salaputium disertum!' 5
LIII.
A JEST CONCERNING CALVUS.
I laughed at one 'mid Forum-crowd unknown Who, when Vatinius' crimes in wondrous way Had by my Calvus been explained, exposed, His hand upraising high admiring cried "Great Gods! the loquent little Doodle-diddle!" 5
I laughed at I know not whom in the crowded court who, when with admirable art Vatinius' crimes my Calvus had set forth, with hands uplifted and admiring mien thus quoth "Great Gods, the fluent little Larydoodle!"